A laranxa máis laranxa de tódalas laranxas
Data de publicación: 9 de Marzo de 2007Category: aplicacions, contos, intres, lingua, revival
Na ribeira acouga a nao
e aniñan nos seus mastros os paxaros da terra.
Co compás trazo as rotas en mapas de labranza,
dóeme a ira do ceo no feble costelame da semente,
e temo a deriva da flor por ventos deshumanos.
Durme a nao na ribeira,
cuberto en mato e xuncos o ensoño azul da quilla
e alma ten de farándula [...]
Centrarémonos en dous petroglifos relacionados fortemente coa paisaxe coma un todo: un chámase O Raposo e outro A Ferradura.
[N'A Ferradura] …interesante foi a excavación dunha fenda, posibelmente natural pero labrada logo por mans humanas, que atravesa a rocha de leste a oeste, de xeito que situándonos ao leste da mesma, sobre o nivel natural do [...]
O capitán de Galiza e a súa tripulación acaban de volver pór en evidencia a súa carencia de proxecto de Nau, a falta de respecto que estes xentilhomes merecen nas tabernas de Madrid e Cádiz, e o feito de que ningún armador, estaleiro ou banqueiro aceptaría o seu aval e o seu creto para [...]
Acougo con este corte sonoro da actuación de Carlos Blanco nunha das finais de monólogos de El Club de la Comedia, naquela edición que acabou gañando Eva Hache. O vídeo andou un tempo polas redes P2P pero nunca fun quen de collelo enteiro. E no YouTube non está, desde logo. O ficheiro chegoume grazas a [...]
Se callar non andabas lonxe. Se callar estabas alí. Nos pavillóns da Feira Internacional de Mostras do Noroeste. Na Malata, en Ferrol.
O ano 85 chantaba a ameaza cumprida dos despedimentos da Reconversión Naval en ASTANO. O 27 de decembro do 84 era a data do terríbel ultimatum espetado a 3.500 familias nas xuntanzas do Nadal. [...]
Para o Roberto,
e tamén para a súa guitarra
A quanta mulher via
mostrava um poema
Primeira diz que já o leria
Segunda sei que sentiu pena
Terça quis saber por que escrevia
Quem deu em rir nom volvim vê-la!
Duas que eu sei nom liam poesia
Esta lectora seria-vos boa mestra
Aquela estudava três filologias
a louca mentiu: Que cousa tam bela!
Umha cos versos [...]
Xa falei nunha anotación anterior da miña admiración polo filme de John Sayles The secret of Roan Inish (aquí traducida por ‘O segredo da Illa das Focas’), admiración que a través dos blogues descubrín que partillaba con Manuel Gago. A película está baseada nun relato infantil de Rosalie K. Fry, unha muller de Vancouver [...]
Estamos na Norteamérica sureña. Os reclusos desta prisión son todos homes de raza negra condenados a traballos forzados. Xente de ben e xente de mal, talmente como fóra destes muros.
Todas as noites e sen hora fixa un tren expreso circula por un camiño de ferro próximo ao cárcere. Contan que aquel preso que en plena [...]
Nada mellor que a bona vale. A val boa, en feminino, como ten que ser. Nada mellor que fuxir das estampidas de toristas de volta do Coruña ben pertrechado cun par de bocatas. (Nota mental: Por que non terán servizo a domicilio? A utopía da mellora da hostelaría en Santiago!)
Nada mellor que coller camiño de [...]