Acho que Beiras é do melhorcinho que passou pola política deste país, mas nem no seu dia fum fanboy nem hoje som nostálgico. E Manu Chao é-me bastante indiferente.

Na minha opiniom, como sabe, o BNG nom tem soluçom, a política partidista nom oferece muita marge de manobra e o sistema galego de partidos tampouco dá para muito mais. Contodo, isto nom me impede reconhecer que existem opçons mais preferíveis e atraíntes do que outras, como tampouco nego a necessidade de que existam partidos políticos.

Se o BNG mudasse cara posturas mais “frescas” e “alternativas” ainda ficando longe das minhas, eu voltaria ao PVBE, mas muito me temo que, salvo risco de retorno do PP ao poder, nom voltarei votar por el.

Pregunto: por qué no BNG non se fai nada para evitar esta continua sangría de votos no Salnés? Imos deixar que este comisario político afunda o Bloque no Salnés?

Non vos parece que a Executiva debería facer algo para evitar outro afundimento nas eleccións do ano que ven?

Deixando claro que me segue parecendo absurdo e lastimoso falar de que o BNG subiu ou creceu, paso a comentarlle os seus 3 últimos parágrafos:

- Efectivamente Galiza non se vende e a maior parte das protestas cidadáns non dirixidas por unha forza política ou un sindicato a quen máis lle afectan é ao BNG, porque era o BNG (e aínda é) a forza na que acredita a maior parte da cidadania máis comprometida nos avanzos sociais. Ao PSOE esas mobilizacións só lle fan dano a partir de certa masa crítica (como Nunca Máis no seu día) ou se acadan protagonismo nos medios.

- Efectivamente, a frase que Vostede atribúe a Quintana (”non somos de esquerdas nen de dereitas”) é ben representantiva de que quen está impulsando a estratexia política do Bloque non era Antón Losana, senón o quintanismo e a UPG, se é que son cousas realmente distintas (sono?, e canto? ou como? é tema para outro debate).

- ZP mantivo a vitoria grazas fundamentalmente ao voto útil nacionalista de Cataluña e Euskadi (e unha pequena parte tamén en Galiza), e iso logrouno grazas a unha aposta inicial (morna, non llo discuto) por outro modelo de Estado nesta lexislatura. A cidadania vasca e catalá soubo ver iso e soubo ver o risco certo de crecemento do PP.

Seganho:

Coincido en que a palabra que resume a estratexia do Bloque é “resistencia” tanto a nivel social como a nivel interno. Chapeu.

Césare:

O punto nº 4 sobre os estaleiros de Ferrol é a todas luces unha proposta programática que desentoa nun decálogo que debería ser xeneralista e global. Entendo que se o punto fose redactado como apoio ao sector naval en xeral (incluíndo Vigo e demais) podería ter máis sentido. Pero aínda así existen moitos outros sectores produtivos de importancia estratéxica que non tiveron o seu punto no de cálogo. Que explica isto? Dúas cousas:

- Que o BNG apostou nas mensaxes de campaña polo ítem “sectores produtivos”, idea que pegaba ben co rollo (este si) de “Galiza en Madrid” pero que xa amortizou a súa rendibilidade electoral en épocas pretéritas (mesmo en sitios como Fene, é o que hai), e máxime nunha economía de servizos como a actual (camiño do 70% do PIB). Eu tamén botei de menos mensaxes de apoio ás PEMES, autónomos, transporte público para os currantes, gardarías, etc… Ese si é un discurso para a “clase traballadora”.

- Que o feudo de Ferrolterra só importa no Bloque cando se trata de asegurarlle o retiro a Paco Rodríguez ou de potenciar os negocios de Tojeiro/Caixa Galicia.

Coincido con Vostede na descrición (embora sexa caricatura) da “militancia” nacionalista. Máis nada que engadir sobre isto.

O artigo que liguei acheino interesante, non quere dicir que o compara, aínda que é verdade que tampouco o vexo tan reseso como di Vostede. En todo caso valoreino por ser unha lectura crítica e non complacente dos resultados. Brétemas apunta outras achegas neste sentido.

No que atinxe ao das sensacións, penso que vai Vostede demasiado aló, concretamente ao terreo do marketing e non da ideoloxía. É certo que se pode (e eu creo que se debe) criticar a mercadotecnica electoral do Bloque nestas eleccións. Non entendo que se teimara na mesma imaxe gráfica gastada e sen innovación de ningún tipo (salvando algún esforzo notable no eido da internet). Se cadra é que a renovación estética fica aparcada para outra etapa?

É de agrader, porén, o seu afán provocador e incitador. Alenta o debate, que sempre é positivo. Aínda que agora os que sustentan o temón do Bloque utilicen iso da “análise e a parálise” para non ter que recoñecer as súas vergoñas.

Signatus:

Partillo a análise até certo punto, concretamente aquel no que xa mete no mesmo caduco caixón ao comunismo/socialismo e á socialdemocracia. Gústame e síntome parte dunha esquerda social alternativa, que funcione máis en rede que a través dun partido clásico ou dunha fronte realmente inexistente, pero dubido que os movimentos antisistema sexan a solución (embora acheguen ideas e praxes moi válidas).

Por dicilo en bruto: se me está a propór o modelo, o discurso ou o liderado de Xosé Manuel Beiras Torrado e as iconas de Manu Chao, non lle me interesa. Se me está a propór os orzamentos participativos, a mobilización social de Galiza non se vende, ou o modelo de Europa de Camilo Nogueira iso quéroo para min.

Lantania:

Agrédecese o seu esforzo por nos abrir os ollos. Eu tamén fago ese esforzo e vexo ao meu arredor e mesmo na familia cousas de xente normal, ou sexa, cosas de gente que te habla castellano, que no quiere el gallego para sus hijos, que se hipoteca hasta las cejas para tener el segundo pisito en linea de playa, que sólo piensa en mangonear a la Administración y a los ciudadanos desde un puesto de funcionario de por vida, y que no duda en dejarse recalificar una leirita para así hacer parte del sistema y financiar de paso al partido al que se subscribieron y apoyarán como si de su equipo de fútbol se tratara.

Descúlpeme a ironía, pero esa é outra Galiza (a Galicia) que tamén está aí e que Vostede non describe, e que tamén forma parte e conforma esa a nosa normalidade. En realidade ollar á sociedade é para botarse a tremar. A min non me doen prendas en dicir que iso non me gusta, me disgusta o meu veciño e si, quero cambiar iso, por iso preciso un Bloque transformador e non acomodado, que é o que se nos está ofrecendo e por onde se está tirando.

O normal neste país, é votar ao Partido Popular. Logo, de modo errático ao PSOE, e de forma morna ao BNG.

Sei que lles custa, pero, animado pola terapia gastronómica que se traen, eu dígoslles que vaian buscando mesa, e ceen con ese amigo de seu, de menos de 30 anos, vilego, cidadán, do rural,etc. ese que teñen esquecido, e de vagar escoiten por que votan aos demais.

Si. Votan, e non son estúpidos, nin cipaios, nin ignorantes, nin carecen de estudios, e non son fachas de cara ao sol.

Moitos de vostedes sábeno, saben da existencia deses amigos da escola que na sua vida xamais votarán nacionalismo; non mentres ese nacionalismo non os represente.

Viven no tópico, no madrileño pijo con bandeirola co pito, e non acreditan na existencia desa poboación que vota o contrario do que se rumia aquí.

Señor Césare, dicir que os asteleiros non son chave neste país, e querer dicir que Galiza non ten mar.

Sorpréndeme que pense que unha defensa do sector naval non entre na sua cabeza como útil. Vostede hai tempo que non fala con un mozo vigués do metal.

Creo que é máis obvio ignorar que a última folga obreira con impacto mediático a nível do estado estivo ligada ao naval. Continúen con esa liña. Para non falar do metal, para non manter e soster políticamente unha folga durante tantos días como sucedeu en Vigo, xa está IU.

Ao respecto do discurso independentista, creo que a FPG tivo un éxito máis que claro nas presentes eleccións. Permítanme o modo irónico, o voto a prol da independencia foi superior ao do rexionalismo do BNG.

- Passou-se dum nacionalismo primário e ráncio a um galeguismo vago e populista igualmente ráncio (e perfeitamente assumivel polo PP) porque o permitia a ideologia de quem fijo essa viage

- Nom se centra o discurso e a praxe em assuntos como os avanços em democracia participativa, liberdades individuais e colectivas, sustentabilidade ambiental tomada a sério… porque nom fai parte da ideologia de quem toma as decissons

- Nom hai capacidade de ilusionar polo já dito e porque o BNG leva muito tempo empenhado em se homologar como força política “normal”. E é assi pola ideologia de quem decidiu tirar por esse caminho

O BNG partia dumha combinaçom do já mencionado nacionalismo primário e ráncio com posturas de esquerda clássicas. Esta esquerda clássica (comunista e socialista/social-democrata) entrou em crise coa desapariçom da URSS e o triunfo neoliberal. Os nossos comunistas ficárom co piorzinho do stalinismo e o “centralismo democrático”, enchérom o vazio com patriotismo e abraçárom na prática o social-liberalismo, junto cos nossos social-democratas. Nom houvo lugar para a esquerda alternativa e os movimentos sociais fôrom entendidos como ariete, como instrumento útil (e de usar e tirar) para tomar o poder sem necessidade de realmente compartilhar as suas demandas.

A ideologia é importante, e muito. Outro assunto é que à cidadania hai que se dirigir com propostas e atitudes (baseadas numha ideologia) nom com discursos tam hiper-ideologizados como vazios de propostas alternativas.

Ao final, haberá os que, como Alcaraz, crean que o problema foi non transmitir a idea de IU como esquerda anticapitalista. Claro: foron eses anticapitalistas os que decidiron votar o PSOE e o PACMA. Desculpe por facer os comentarios de dous en dous, pero é que teño unha overdose de cafeína nestes momentos.

A ideoloxía non vota. Votan as sensacións. Unha sensación pode ser Reganosa, pero outra podían ser os orzamentos participativos. Unha sensación é a aposta polas tecnoloxías electrónicas, ou a proximidade aos votantes e non-votantes, e outra o zapato de Beiras ou os peixes planos. Fronte ás outras forzas políticas, o bloquismo ten que posicionarse como sensación. Magoantemente, agora mesmo resulta difícil distinguir ese feeling que faga diferente ao BNG do PSOE.