Cartom postal perdido

Xixón

Decidi que quero ser brêtema
como a bruma guarda a memória do sítio que a acolhe
e traça os seus accidentes até aos recantos mais tapados
essa matriz deitada coberta de noiros e ínsuas
do val fértil aos cumes dessafiantes
decidi ser como ela
pensou o moço que escolheu viver aí
há bem anos
quando à névoa

(É noite de chuva, viadutos e power-pop no 92.6 da FM
por uma estrada de territórios também perdidos.
Sinto-me transparente.)

1.15 pm

Non hai comentarios »

Aínda non hai comentarios.

RSS semente para comentarios a esta anotación. | TrackBack URI
You can also bookmark this on del.icio.us or check the cosmos

Deixa un comentario

XHTML ( You can use these tags): <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong> .