Coda
Data de publicación: 18 de Maio de 2007Category: contos, media, musica, podcast, poesia, revival
Se por un acaso notas
estas liñas chamar á tua porta
axiña non as deixes fóra
fainas pasar sen demora
á sala ou á alcoba
iso non importa
non fíes na hora
e serve unha copa
estaría ben un whisky con soda
ou un combinado de vodka
e agora
ponte cómoda
gosto de verte saíndo da sombra
levando o visillo da avoa
ou mellor sen roupa
vamos bícame tonta
móstrame a rota
e escoita…
Esta anotación publicouse o Venres 18 de Maio de 2007 ás 8.18 am e arquivouse en contos, media, musica, podcast, poesia, revival. Podes seguir os comentarios desta anotación a través do fluxo RSS 2.0. Podes deixar un comentario, ou deixar un rastro desde o teu propio sitio web.
4 comentarios a “Coda”
Co visillo da avoa nunca…mellor co pixama de verán da neta o como dis espida…por certo a min sempre me gustou máis a pouco recoñecida e fermosísima Gene Tierney
Pois é ben fermosa, si…
Case todas as estrelas do cinema de antes tiñan un ‘algo’ especial, fosen máis ou menos fermosas…
E non só as famosas e famosos.
Abraia ver fotos antigas de xente normal, tanto da túa familia como de outras persoas. Eses retratos transmiten unha elegancia e unha honestidade que dificilmente vemos nunha fotografía non profesional calquera de hxe en día. Que caste de maxia, que melancolía e esa? Ai, quen acadara ese xeito…