Abraiado
pechei os meus ollos de vello
e ábroos de novo
polo máis sacro o prometo
no seu retrato en branco e negro
vin reluar o glauco engado
dos seus ollos.
Esta anotación publicouse o Domingo 6 de Maio de 2007 ás 6.21 am e arquivouse en blogMillo, intres, lugares, poesia. Podes seguir os comentarios desta anotación a través do fluxo RSS 2.0. Podes deixar un comentario, ou deixar un rastro desde o teu propio sitio web.


Un comentario a “Abraiado”
Fermoso… disque “ollos verdes son traidores”.