Calidonia

Na ribeira acouga a nao
e aniñan nos seus mastros os paxaros da terra.
Co compás trazo as rotas en mapas de labranza,
dóeme a ira do ceo no feble costelame da semente,
e temo a deriva da flor por ventos deshumanos.
Durme a nao na ribeira,
cuberto en mato e xuncos o ensoño azul da quilla
e alma ten de farándula o mascarón da proa.
Na bitácora gárdase o caderno das lúas, a búsola das chuvias,
e unha botella con vello licor de neve.
Canta a laverca nun arpón de ferruxe,
trinca os cabos un salouco de merlo,
e albiscan os corvos no temón a miúda morte que se deita nas beiras.
Todo listo, almirante, para a grande viaxe.

MANUEL RIVAS, Balada nas praias do Oeste.

Esta anotación publicouse o Domingo 4 de Marzo de 2007 ás 12.00 am e arquivouse en atlantico, blogMillo, contos, intres, poesia, rede. Podes seguir os comentarios desta anotación a través do fluxo RSS 2.0. Podes deixar un comentario, ou deixar un rastro desde o teu propio sitio web.