Pero qué se asinou con Bruxelas? Quén son os protagonistas? A SEPI, craro, pero con ela, quén. Os sindicatos españois, preocupados das suas necesidades “globais”? ¿Qué documentos hai, ademáis dise panfleto xenérico de compromisos?

Pero ¿por qué hai que negociar ren coa U.E.? ¿Non é verdade que estamos no paradiso da libertade de mercado? ¿En base a qué van impedir unha iniciativa privada de axentes moi homologabeis en terreos cuxo dominio é público, en perspectivas de selo da Galiza autonómica, e nen sequer da decisión da propria SEPI?

O flamante candidato a Alcaldía de Ferrol, e responsabel repetido da Autoridade Portuaria, manifesta o desexo de que saia ben a negociación entre o noso Conselleiro de Industria e a U.E. ? De verdade xa negociamos directamente en Europa? E de paso, promete que de non haber construcción naval civil, en ASTANO pode haber outras industrias.

Están condeando tamen esta iniciativa. Xa nos venderon antes e están pertrechando aos pánfilos ou a fiel infantería con estratexias antigas, a sementar trolas, a confundir, a UGT, as CCOO que se van da comisión ferrolán de reindustrialización,

Non queremos outras industrias, que tamen, e teñen sitio abondo a onde ir (vésanxe os polígonos valeiros da comarca, iso sí, todiño comprado para a especulación) Queremos facer barcos, proxectalos, inventalos, ofrecelos, vendelos, competir con iso. E merda para o argumento das infraestructuras, que tamén, craro, mais o noso camiño do mar nos permitíu ser grandes e seguemos a posuir todo o que se precisa para iso. Agora, tamén, emprendedores fiables e financiación propria. Non o paredes, non atranquedes isto, malditos.

Disinto desa breve opinión. Podería estenderme en criticar a concepción do público e do privado que teñen algúns, explicarche o que é a responsabilidade social corporativa, falarche do terceiro sector, criticar a concepción retorcida que teñen moitos sindicalistas da grande empresa pública e políticos acerca do ‘público’ (’que hay de lo mío?’), criticar tamén a concepción retorcida que eses mesmos personaxes teñen do ‘privado’ (’o mellor empresario hai que colgalo dun pino’), facer un pouco de memoria histórica para mostrache como algúns sindicatos se venderon e venderon no seu día unha comarca enteira e o seu futuro (hoxe) por un puestiño, como dúas forzas políticas estatais que logo se presentan en Galicia e nos concellos da comarca cambiaron cromos en Madrid e Bruxelas para traizoar sempre a Ferrolterra en favor doutros lugares con maior peso político nos seus partidos (e máis electores)…

En vez diso só direi que a xente do común de Ferrolterra ten moi clariño que antes de non haber traballo mellor que o haxa, e calquera cidadán de a pé con sentidiño podería facerche ver que as disquisicións sobre público e privado que agora algúns pretenden introducir no debate son de todo punto alleas á realidade e ao día a día de moitas familias.

Así que pregúntoche: E ti que queres?