Poñente / Ergo uma rosa

Data de publicación: 24 de Agosto de 2006
Category: atlantico, intres, musica, poesia

I

O sol ameniza
o corpo d’auga
dunha namorada
rumbo sul
a luz soña atlántidas
e eu durmo
no seu recordo

II

O mediodía da casa é
o meu refuxio
unha saída é a ventá
do nordés
o vento está a ler
as verdades
nas follas do buxo e nos papeis

e III

O sal arde en i
frente á solaina
o contraluz
gabea pola roseira
e as negras sombras se esparexen
a vida bule
no copo da aciñeira

Esta anotación publicouse o Xoves 24 de Agosto de 2006 ás 4.29 pm e arquivouse en atlantico, intres, musica, poesia. Podes seguir os comentarios desta anotación a través do fluxo RSS 2.0. Podes deixar un comentario, ou deixar un rastro desde o teu propio sitio web.

6 comentarios a “Poñente / Ergo uma rosa”

#1

Realmente preciosa…
Bicos

#2

Ola Calidonia,

non atopei por ningún lado un correo de contacto. Quixera falar contigo sobre o da Campaña de galeguizar a voz.

Gracias e Un saúdo!

#3

Ergo uma rosa, e tudo se ilumina
Como a lua não faz nem o sol pode:
Cobra de luz ardente e enroscada
Ou vento de cabelos que sacode.

Ergo uma rosa, e grito a quantas aves
O céu pontuam de ninhos e de cantos,
Bato no chão a ordem que decide
A união dos demos e dos santos.

Ergo uma rosa, um corpo e um destino
Contra o frio da noite que se atreve,
E da seiva da rosa e do meu sangue
Construo perenidade em vida breve.

Ergo uma rosa, e deixo, e abandono
Quanto me dói de mágoas e assombros.
Ergo uma rosa, sim, e ouço a vida
Neste cantar das aves nos meus ombros.

Vía A Capella

#4

fermoso post, aínda respigo da emoción.

#5

Fermoso con ganas…

Unha aperta.
:)

#6

Bó sitio se ten poesía.
Boa xente que lee dúas veces.
Gustoume, de certo, con creces
e viréi mañá co novo día.

Un saúdo.

Deixa unha resposta