O engano atlântico
Data de publicación: 12 de Abril de 2006Category: atlantico, intres, lingua, lugares, poesia
Um dia há já mêses fiz uma grata descoberta: uma ligação ao meu blogue desde Incomunidade. Fazem parte dessa comunidade -carente por fortuna de qualquer indício de in- muita boa gente à que eu professo silente admiração: autoreas -como se faz pra escrever o ae latino?- das mais diversas disciplinas, ocupações e hábitos. Escusa dizer que me encheu de ilussão saber-me lido além Minho e passar a ter um pequeno lugar dentro do seu relatório de blogues creativos. Obrigado.
Venho de achar lá a convocatória dum evento muito atraínte. Sempre torci, muito antes mesmo de saber dela, pela causa “incomunitária”. Devezo por conhecer em pessoa a alguns desses seres maravilhosos e tomar contacto com esse novo mundo.
Mas sempre guardei as distancias, não sei de certo qual a razão. Agora surge a dúvida: Hei querer ir? Hei poder ir? Farei por ir?
Entanto resolvo esta indecissão deixo-vos outra criação de tempos passados, e que tem algo ou muito a ver com tudo isto:
Viaxe interdita
Evita camiñar diante
de unha e outra casa
paraxes habituais doutro tempo
e sen se decatar arriba á ponte
entre as cores
dun serán neboento e fosforescente
Olla cara á esquerda
e fica así uns anos
As nuves ségueno coa mirada
e a terra esvara polo seu ventre
É o que acontece
se as deixas amolecer no pensamento
Nun acaso dá na proa
co gume de pedra
O eixo máxico da fala
Ese calafrio tráxico
que despedaza con coraxe e sosego
o grande engano atlântico
Esta anotación publicouse o Mércores 12 de Abril de 2006 ás 2.05 pm e arquivouse en atlantico, intres, lingua, lugares, poesia. Podes seguir os comentarios desta anotación a través do fluxo RSS 2.0. Podes deixar un comentario, ou deixar un rastro desde o teu propio sitio web.

