A fin
A orixe a água
a vertixe a ollada
A costa a praia
a boca a calma
A noite a senra
a fonte a néboa
A cidade a estrada
a liberdade a chama
A éxtase a selva
a febre a fera
A lua a estáncia
a música a cama
A risa a beira
a carícia a letra
A fin
é fémia
1.57 pm
2 Comentarios »
RSS semente para comentarios a esta anotación.
| TrackBack URI
You can also bookmark
this on del.icio.us or check the cosmos

Bonitas verbas e bonita composición.
Unha aperta (que tamén é femia)
Comentario por
*Sara — 2006-02-13 @ 4.48 pm
Comentario por
Calidonia — 2006-02-14 @ 12.39 pm