Guardan as estrelas a lua
e a nosa ameia na maré
a areia nua
da altura invexei
por nos ver viver doce
- onte -
Atravesan beixos de xelo
rizando o solpór
o fol do inverno
torna todo en temor
por non te levar lonxe
- hoxe -
No seio do son é tua a sorte
- morte -
Esta anotación publicouse o Martes 8 de Novembro de 2005 ás 8.54 pm e arquivouse en atlantico, intres, lugares, poesia. Podes seguir os comentarios desta anotación a través do fluxo RSS 2.0. Podes deixar un comentario, ou deixar un rastro desde o teu propio sitio web.
