O Peirao de Nouvel en Vigo
Data de publicación: 9 de Maio de 2008Categoría: atlantico, blogMillo, economia, lugares, portos |
Vía Twitter entérome polo Curioso Impertinente, alias Mirinho, dunha presentación en formato M$ PowerPoint que polo visto anda circulando polas caixas de correo dos vigueses a modo non sei se de publicidade institucional, de marketing viral ou de ambas as dúas cousas. O seu contido alterna comentarios e infografías. O texto reprodúzoo traducido a seguir. As últimas son as ilustran esta anotación. Descúlpenme que non lles atribúa autoría, pois é descoñecida.
O Vigo do Século XXI
Vigo anóvase cun proxecto atrevido, presentado polo arquitecto francés Jean Nouvel.
O proxecto chámase Peirao XXI e consta de multitude de espazos públicos, museos e centros para institucións.
O grande emblema do proxecto para a parte central do novo porto da cidade será un edificio de 90 metros de altura en forma de menhir celta, localizado na punta do novo peirao de transatlánticos, que aloxará un hotel e un restaurante panorámico sobre a ría de Vigo.
O edificio en forma de menhir, no que predominará o uso do granito, será comparábel a outros grandes proxectos de Jean Nouvel, como a Torre Agbar de Barcelona. Polo día parecerá unha rocha. E pola noite iluminarase, dando a Vigo unha nova liña do ceo.
O chamado “Xardín das marés” será un paseo que chega aos pés do hotel. Trátase dun xogo de terrazas a distinta altura que se inundará en parte coa preamar.
O novo peirao de cruiceros alíñase en dirección ao Monte da Guía, cun perfil de gran variedade de formas, para albergar unha área residencial/institucional, piscina, centro de talasoterapia, museo e hotel, e aínda a estación marítima, que se mantén. Os edificios de distintos volumes e alturas, terán espazos abertos para facilitar a visibilidade do mar. O museo está dividido por unha gran falla pola que penetra o mar.
O peirao estará iluminado en vermello e verde, e materáse de cor encarnada intensa cando haxa cruceiros atracados. O menhir tamén xogará coas cores: turquesa coa maré baixa; azul vivo cando suba.
Outro dos sinais de identidade da proposta é a construción dunha pasarela-miradoiro denominada “A escuadra de aceiro”, unha gran viga de 130 metros de longo que suporá unha prolongación da rúa Colón cara ao mar até conectar coa ampliación do peirao de cruceiros á altura do “Xardín das marés”. A súa base estará formada por un edificio en forma de cubo que aloxará a sé do futuro porto deportivo -que ofrecerá 1.649 novos amarres-, con un heliporto na cuberta.
Á pasarela-miradoiro chégase a través dun peirao urbano, tamén en granito, con varias edificacións a distinta altura que o autor denomina “Código de barras”. Alí haberá zonas deportivas, comercios, bares e restaurantes. A “Operación centro” deseñada por Nouvel tamén anova o espazo traseiro da sé actual do Náutico, que aloxará unha praza cuberta para exposicións, concertos e cinema. A pasarela sobre o centro A Laxe, denominada “A ponte dos libreiros”, quedaría conectada á estación marítima. O arquitecto francés tambén deseñou, entre as lonxas do Berbés e A Laxe, o quechama “bolsa de peixe”, con venda de produtos na planta baixa e degustación na primeira. O paseo de Montero Ríos amplíase, cambiando a alineación co mar, e se prolonga mediante un xardín cunha fonte alongada, até conectar co peirao transversal. Nese contorno Nouvel previu un parque recreativo.
Benvidos ao Vigo do Século XXI
Vá por diante que non coñezo Vigo apenas. Moi pouquiño, case máis de vista panorámica desde as autoestradas e de ver mapas que de andar por el. Así que espero saiban entender que todo o que vou dicir está baseado en impresións dun visitante ocasional con aspiracións perennes a exprimir máis esta nosa máis grande cidade.
Postos a rechear a Ría de Vigo é mellor isto que Bouzas. Onde vai. O que a xente de Vigo tiña que razonar era o porqué determinado tipo de recheos van primeiro e por que logo se planean e plantean estes outros.
Paréceme que se este proxecto se chega a completar, mellórase substancialmente a fachada marítima de Vigo dunha perspectiva puramente arquitectónica e urbanística. Imprímeselle orde a todo ese ronsel caótico de peiraos e diques que quebran a liña de costa, dando continuidade á aliñación co monte da Guía e creando unha perspectiva e unha liña de fuga cara o fondo da Ría.
Dá a impresión, despois da lectur do texto e da contemplación das infografías, de que toda a actuación está moi cargada de usos comerciais e empresariais, que sempre é o argumento irrefutábel que permite soñar con estas cousas e financialas. Por moito que o texto poña o acento nada máis comezar nos usos museísticos e institucionais é evidente que o máis importante no conxunto é todo o que producirá -previsibelmente- beneficio para a Autoridade Portuario e os seus amigos.
É inevitábel comparar este proxecto de Peirao de Nouvel co outro Peirao de Nouvel, o que presentou ao concurso da cidade da Coruña hai xa uns 8 anos. Este é un proxecto moito máis ambicioso que aquel, dado que non se trata da construción dun edificio senón da ordenación de toda unha zona marítimo-terrestre.
Paréceme que o proxecto da Coruña conectaba moito máis co concepto de cidade que este outro, o cal nos leva inevitabelmente a pensar cal é o concepto de Vigo que ten cada un. O meu, como xa dixen é limitado, así que só podo falar do que manifestaban os vigueses en algunhas enquisas de opinión nas que traballei. Vigo é a súa Ría, o seu símbolo son as Cíes e a súa cor a celeste -apesar de as cores instititucionais seren o vermello e o branco. Dá que pensar. Que hai do Vigo terradentro?
Este proxecto de Nouvel, non sei se con coñecemento de causa ou sen ela, é máis independente da cidade que aqueloutro da Coruña. Céntrase máis na Ría, que quizá é o cerne verdadeiro de Vigo na mente de Nouvel e de moitas persoas de dentro e de fóra de Vigo. A clave está en se o proxecto gusta ou non na cidadanía, na súa dimensión urbana e humana. Se atrae axudará a elevar o concepto da cidade dentro e fóra dos seus límites. Así é a historia de Vigo.
Quizá a zona recreativa e verde da ribeira sexa o máis sinxelo e á vez o máis interesante de cara á poboación, sobre todo da que reside nas proximidades, porque a continuidade de Colón coa escadra non a vexo moi clara e os usos culturais e turísticos van dependenr moito das programacións e da conxuntura económica nacional, estatal, europea e internacional -sempre o financiamento. Darlle continuidade por riba da lámina de auga cae de caixón para permeabilizar todo o construro, pero os usos e os atractivos que haxa no traxecto van determinar o éxito desa solución.
Imaxino que o binomio pedra-luz terá que ser manexado con moita habelencia, pero confío no bo facer de Nouvel. Se alguén pode e sabe facelo, é el. A escolla da cor encarnada é un misterio que de entrada choca. O único que teño claro é que acabará predominando o verde sobre o granito. É lei do Atlántico.
O do menhir, o hotel, esa idea, o tótem, paréceme xenial. A feitura háse ver. Preocúpame o encaixe da figura do hotel coas perspectivas que non aparecen nas imaxes: peiraos vellos e as zonas industriais, e pregúntome senón haberá que facer unha actuación complementaria lumínica en Rande.
O resto de edificios haberá que analizalos desde dentro, a súa fasquía externa non desentoa aparentemente co conxunto. Soa máis a que o que desentoa é a Estación Marítima, que quizá Nouvel pretende disimular con esa actuación complementaria.
Non sei canto ten isto de operación especulativa, nin canto de brinde ao Sol de Caballero. Pero se deixan que Nouvel o leve a cabo por fin Vigo comezará a ser a Barcelona do Atlántico, alomenos neste sentido.
